Stories 2

10 januari 2012 § 1 reactie

Ik wilde een verhaal schrijven met de titel ‘De getaway guy’. Het is een getaway car, maar dan een man (die je gebruikt om ergens weg te gaan, moet ik dat uitleggen?).

Maar de titel was al het verhaal. Verder verwijs ik naar « Lees de rest van dit artikel »

Harry en ik

21 april 2011 § Een reactie plaatsen

Of ik een stukje wilde schrijven voor Metaal, tijdschrift voor Leidse neerlandici. ‘Tuurlijk,’ zei ik, ‘als je me op de pagina zet met een bekende schrijver.’ Zodat voortaan iedereen aan mij denkt als ze aan Harry Mulisch denken. En vice versa. Dat kan nooit kwaad, denk ik.   

Vandaag nog zei een collega tegen mij ‘Ik heb een vraag voor jou, als neerlandicus’ – het was een hele moeilijke vraag. 

Voor alle fans, Leienaren, neerlandici: op zaterdag 25 juni vertel ik alles over mijn blog & boek & letteren online op de alumnidag. In Leiden natuurlijk, en er komt vast nog meer info op de website van Siegenbeek – ik ben niet de enige spreker, de hele middag staat in het thema van nut en nadeel van de digitale letteren. Dus gewoon komen kijken.

Lamoer – de Gong

1 april 2011 § 2 reacties

Ik las voor in ‘De Gong’ van Lamoer. Elk moment kon er een leipo opstaan die mijn prachtige verhaal bruut onderbrak met de gong. Dat gebeurde natuurlijk ook, drie zinnen voor het einde. Lullig voor de rest van het publiek, toch? Dus: hieronder de laatste drie zinnen. En een foto voor wie er überhaupt niet bij was.

Lees de laatste drie zinnen (vooral interessant als je de eerste 97% van het verhaal ook al gehoord hebt…) « Lees de rest van dit artikel »

Heb jij iets besteld?

26 februari 2011 § Een reactie plaatsen

Er klonken twee harde klappen in de gang.

‘Heb jij iets besteld?’

Het was voor hem en voor mij. Voor hem een pakket lenzen voor het komende halfjaar. Voor mij Passionate Magazine. Ik bladerde gelijk door naar mijn eigen verhaal. Mijn foto stond erbij en ik liet ‘m aan man en kinderen zien. Mijn zoon las mijn bio voor. Mijn verhalen mag hij nog niet lezen.

Kwijt

14 februari 2011 § 1 reactie

Hoe langzaam kun je fietsen zonder om te vallen? Traag doorkruiste Maartje de wijk. Het zitje achterop rammelde mee met elke verkeersdrempel. Op het schoolplein deed ze net als alle moeders, ze haastte zich naar de deur. Dat hoort bij deze tijd, of bij het moederschap, wie zal het zeggen? Je altijd haasten omdat kinderen geen geduld hebben, omdat de wereld geen geduld heeft. Nergens te laat zijn, niets missen, overal bij zijn. Je kind verdient immers het beste. Het allerbeste, corrigeerde ze zichzelf. Mijn kind verdient het allerbeste. Het is het mantra van moeders, opdat zij zichzelf vergeten.

Lees het volledige verhaal (pdf): 20110214 Kwijt

Als Mozes

10 januari 2011 § 1 reactie

Op dit eiland kun je doen alsof de rest van de wereld niet bestaat, er niet toe doet. Als de overzijde brandt, is hier nog geen vuur. Niets aan de hand.

Vaker kwamen er plagen naar het eiland. Vanuit de lucht: het water, de Duitsers. Nu de duisternis. Water kleurt rood als bloed. Maar het waait wel over. De wolk, het mediacircus, het gif, de hype. Je buigt je hoofd en wacht. Sluit deuren en ramen. Houd kinderen binnen. Doe alles zoals geboden is en wacht op betere tijden, op brood uit de hemel.

Schoon aan de haak

1 januari 2011 § Een reactie plaatsen

De weging had plaats op Nieuwjaarsdag. Het was een van de tradities op 1 januari, een dag die even feestelijk als voorspelbaar was: om 0.00 uur de zoenen, vuurwerk kijken door het dakraam van de badkamer, twee kinderen op krukjes, één op de wasmachine, nog een oliebol en hup, naar bed.

Lees het volledige verhaal (pdf): 20110101 Schoon aan de haak

Waar ben ik?

Je bekijkt nu de Verhalen categorie van Michelle Verheij.