Books 3

24 januari 2012 § Een reactie plaatsen

Het is nog geen boek, maar de eerste reacties komen binnen. Een paar collega’s lezen nu mijn eerste versie. Ik printte het op mijn werk en ontdekte dat dat een goede manier is om een boek te beoordelen: steeds een zinnetje lezen als een pagina uit het kopieerapparaat schiet. Snellezen voor dummy’s; de belangrijkste thema’s krijg je zo wel mee.

We hadden het erover tijdens de lunch. Iemand zei Wolkers, iemand zei Céline. ‘In één ruk uitgelezen’, heb ik al twee keer gescoord. Iemand zei Tommy Wieringa. « Lees de rest van dit artikel »

Advertenties

Schrijven is dansen

19 december 2011 § Een reactie plaatsen

Soms zegt iemand: is dat één zin? Hoort daar geen punt of komma? Nee. Lees het maar voor.

Ik schrijf op ritme. Als ik niet altijd zo verschrikkelijk veel woorden kwijt moest, was ik waarschijnlijk dichter geworden. Bij het herlezen en herschrijven schrap ik en vul ik aan om het ritme beter en beter te maken. Punt of komma of witregel, woorden erbij en woorden weg. Schrijven is dansen, je moet de maat voelen.

Ik lees graag voor. Niet vergeten, oké? Als m’n boek uit is, lees ik het graag aan jullie voor.

Over hoeren of Richard Gere

14 december 2011 § 1 reactie

Na een lange werkdag schop ik m’n hakken uit. Dat feministen ooit bh’s verbrandden, begrijp ik niet zo. Ik zou m’n pumps in het vuur gooien als ik op een dag woest wilde protesteren tegen de opgedrongen symbolen van vrouwelijkheid. En panty’s: ze zijn niet sexy, ze zitten niet lekker, je kunt ze nooit langer dan een dag dragen vanwege alle ladders, ze zijn te koud voor de winter en te lelijk in de zomer, je blauwe plekken zie je erdoorheen (zondag een rugbywedstrijd gespeeld. Mijn team won met 107-0. Ik speelde bij de tegenstander omdat zij te weinig dames hadden. Op de foto word ik (in het blauw) gesandwicht door m’n eigen teammaatjes.)

« Lees de rest van dit artikel »

Zevenduizend woorden geschrapt

3 december 2011 § 1 reactie

In een tweede ronde van veertig dagen zou ik alles herschrijven. Die veertig dagen, zoals Sylvia Plath ze deed, zoals de vastentijd, zoals tussen Pasen en Hemelvaart, zoals Jezus in de woestijn, het heilige aantal dagen. Maar. Ik wil mezelf niet met Jezus vergelijken ofzo. Dat is nu juist het punt: ik zit niet in de woestijn. Er zijn feestjes en andere leuke afspraakjes en er is overwerk en Jezus had ook geen twee kinderen die precies in de maand van Sinterklaas en Kerst jarig zijn en wie regelt dat anders allemaal. Dat bedoel ik. Maar ik heb al negen dubbele spaties en zevenduizend woorden geschrapt. En het gaat wel lukken.

Anton Koolhaas schreef zijn boeken tussen Kerst en Oud en Nieuw. Een jaar nadenken, een week schrijven. Huppekee, klaar. Daar zou ik eens een voorbeeld aan moeten nemen. Zijn boeken waren misschien niet zo dik. Maar daar zou ik ook een voorbeeld aan kunnen nemen.

Hallo het is een tiet

15 november 2011 § Een reactie plaatsen

Ik begon ooit eerder een roman. Ik was 18, 19. Teruglezen is lachen. In de proloog staat:

Een vrouw moet dingen verzwijgen. Iedere vrouw heeft een lijk in de kast. De mannen met wie ze dingen gedaan heeft die ze niet had moeten doen, waar niemand iets van mag weten. Alleen het lijk weet wie de moordenaar is. Ik heb een kast vol, ik heb zoveel lijken in de kast gestopt dat ik denk dat de kast op een dag open valt en alle lijken eruit vallen.

Misschien wil ik je daarom over Nap vertellen. Je kunt niet alles verborgen houden voor iedereen. Als ik iets geleerd heb in die vijf jaar na de sprong, die vijf jaar waarin mijn leven alleen maar minder ging lijken op die mooie zomer, dan is het dat je er kapot aan gaat als je alles voor je houdt. Wat minder druk tegen de gammel aangezette IKEA-kastdeur houdt de inhoud op z’n plaats.

IKEA sponsort al mijn werk. Dan weet u dat alvast. We onderhandelen nog over de beloning voor al mijn inspanningen.

Het is niets geworden met die eerste roman. En terecht. Het gaat alléén maar over seks: « Lees de rest van dit artikel »

Dag 40

26 oktober 2011 § 4 reacties

Vrijdag had ik een vriendin op bezoek. ‘Ik heb wel een grotere tv voor je,’ zei ze toen ze mijn televisie zag. Ik heb een schattig klein teeveetje. Ik hou niet van tv’s waar soaphoofden in close-up groter zijn dan mijn eigen hoofd, dat is eng. Bovendien is mijn huis daar te klein voor. En ik kijk geen tv, in ieder geval deze laatste veertig dagen niet: Op dag 40 is het boek af en zo niet, dan zal ik een avond domme tv kijken omdat het blijkbaar niet uitmaakt.

Ik heb de start van het nieuwe seizoen Grey’s Anatomy gemist. Ik heb geen bewegende beelden gezien van het lijk van Gaddafi (alsof die bloederige voorpagina van nrc.next, op ooghoogte in de schappen van de supermarkt waar ik zo gezellig wat inkopen deed met de kinderen, niet genoeg was.) Maar het maakt wel uit. Mijn huis was een tempel van rust, een witte kamer zonder tv en internet. Een soort isoleercel. En het boek is af. Nee, het ligt niet voor Kerst in de winkel « Lees de rest van dit artikel »

Dag 34

19 oktober 2011 § Een reactie plaatsen

Nu vergat ik – door mijn vakantie en het denken in naamvallen, want Vlamingen gebruiken die stiekem nog – te melden dat ik in de afgelopen dagen welgeteld 32 pagina’s van mijn manuscript herlezen heb. Het doel was te komen tot Diepere of Hogere Inzichten en ik laat in het midden of dat gelukt is, maar ik heb wel 169 komma’s geschrapt en 26 x ‘gewoon’ of ‘eigenlijk’ en als ik voor elk geschrapt leesteken een dubbeltje wegzet, kan ik snel weer op vakantie. Verder gaat het schrijven goed.

Waar ben ik?

Je bekijkt nu de Het boek (werk in uitvoering) categorie van Michelle Verheij.