Het andere huis 4

31 januari 2012 § Een reactie plaatsen

De makelaar heeft mazzel, want de zon schijnt. Het huis ziet er lichter en groter uit – maar daar trap ik niet in. Het is helemaal niet groot, het is klein maar duur omdat het in een gewilde wijk ligt. Maar ik wil die wijk niet, het is te ver van de stad en te dicht bij die en die en het is er te rustig, het is Hillegersberg, ik moet dat niet, ik hoor daar niet.

‘Het is een beleggingsobject, de eigenaar heeft het recent gekocht en opgeknapt.’ Er staan wat meubels in, er ligt een kaartje van een interieurstylist. De badkamer heeft roodbruin gemarmerde tegels. De plinten liggen er slordig bij, zoals in mijn huurhuis waar ik ze regelmatig recht moet schoppen. « Lees de rest van dit artikel »

Books 4

30 januari 2012 § Een reactie plaatsen

Belgische snelheidsduivel moet Tonio lezen

DENDERMONDE – Een 30-jarige snelheidsduivel heeft van een Belgische politierechter niet alleen een boete gekregen, maar ook de opdracht om een boek te lezen. De man moet Tonio van de Nederlandse schrijver A.F.Th. van der Heijden doornemen, dat gaat over het verlies van zijn enige zoon door een verkeersongeval.

De Belg werd in juli door de politie betrapt toen hij onophoudelijk met zijn auto aan het slippen was op een rotonde. Hij moet zijn rijbewijs voor 4 maanden inleveren. Als hij zich niet houdt aan de voorwaarden die de rechter heeft gesteld, wordt die termijn verlengd tot 3 jaar. Een commissie moet controleren of hij het boek echt heeft gelezen. « Lees de rest van dit artikel »

Het andere huis 3

25 januari 2012 § Een reactie plaatsen

Ik maak een praatje met de buren. ‘Kom je dit huis bekijken?’ Ze wijzen naar een benedenwoning. ‘Nee, boven.’ De makelaar komt net aangereden. Ze haast zich om parkeergeld te betalen. Makelaars zijn nooit te vroeg.

In het trappenhuis ruikt het naar wierook. We lopen de trappen op naar de derde verdieping. De makelaar moet op adem komen. ‘Sorry, ik heb moeten haasten en rennen en vliegen. Mijn zoontje is ziek. Hij heeft hoge koorts en hij is nog maar elf maanden.’ Het is een leuke vrouw. Ze laat me twee huizen zien en zegt dan dingen als: ‘Ik zou zelf dit muurtje doorbreken en een leuke open keuken maken.’ ‘Als je het laat doen, ben je voor, zeg, 15.000 euro klaar.’ ‘De badkamer heeft twee deuren, dus je kunt een rondje lopen.’ « Lees de rest van dit artikel »

Books 3

24 januari 2012 § Een reactie plaatsen

Het is nog geen boek, maar de eerste reacties komen binnen. Een paar collega’s lezen nu mijn eerste versie. Ik printte het op mijn werk en ontdekte dat dat een goede manier is om een boek te beoordelen: steeds een zinnetje lezen als een pagina uit het kopieerapparaat schiet. Snellezen voor dummy’s; de belangrijkste thema’s krijg je zo wel mee.

We hadden het erover tijdens de lunch. Iemand zei Wolkers, iemand zei Céline. ‘In één ruk uitgelezen’, heb ik al twee keer gescoord. Iemand zei Tommy Wieringa. « Lees de rest van dit artikel »

Het andere huis 2

24 januari 2012 § Een reactie plaatsen

Ik wil dit huis. De Oostblokkers zijn hier al langs geweest. Alles is opgeknapt, glad gestuct en gewit. De slaapkamers zijn groot. Uitzicht op bomen. Uitzicht op een basisschool – maar ik ben toch nooit thuis tijdens schooluren.

De makelaar, een klein mannetje, zegt dat het zo goedkoop is vanwege de straat. Ik ben toevallig dol op straten met goedkope kunststof kozijnen en buurvrouwen met hoofddoekjes. Ik ben niet anders gewend, ik woon al mijn hele leven in ‘arbeiderswijken’ (dat zeggen makelaars, Hollanders zeggen: Turkenbuurten). « Lees de rest van dit artikel »

Het andere huis

21 januari 2012 § Een reactie plaatsen

Ik wachtte op de makelaar. Ze was tien minuten te laat. Ze zag eruit zoals ik, maar dan tien jaar ouder. Toen ze er was, liep ze gelijk naar boven. Halverwege de trap mompelde ze: ‘Ja. Zoals je ziet. Eigen opgang.’

Boven bleken alle kamers veel vierkanter dan op de foto’s van Funda – want foto’s zijn tegenwoordig niet meer bedoeld om de werkelijkheid zo exact mogelijk weer te geven. (Hallo het is 2012.)

‘Het was een huurwoning, dus ik weet niet of de verwarming het doet.’ Even later mocht ik de zolder op; ze gaf me haar mobieltje als zaklamp.

‘Het is een geweldige ruimte,’ zei ze toen ik naar boven klom, ‘sommige mensen zetten er een dakkapel in, dan is het een echte kamer.’ Het was inderdaad een geweldige ruimte, zoals het Plein van de Hemelse Vrede of de Brunssummerheide een geweldige ruimte is, maar dat betekent nog niet dat je er kunt wonen. « Lees de rest van dit artikel »

The Lone Ranger

19 januari 2012 § 1 reactie

Het heeft acht maanden geduurd, maar ik ben eraan gewend om de tafel voor drie te dekken in plaats van voor vier.

Als ik de lamellen ’s ochtends opendoe – ik woon in het Huis met de Lamellen, zeg ik altijd, er is in deze straat maar één huis met lamellen – zie ik de zon opkomen boven de Rotte, boven de boomtoppen van de Crooswijkse begraafplaats. Het is zo mooi. Dit is mijn derde seizoen hier. Ik wacht op de lente. Ik wacht tot de zon me weer wakker maakt in plaats van mijn telefoon. En dan zal ik een nieuw huis zoeken, want het Huis met de Lamellen is te duur.

Ik kijk opstellen na. Een studente van 18 heeft geschreven: ‘Ik denk dat als je erover nadenkt je voor altijd 17 wilt blijven.’ Dat denk ik helemaal niet.

Het is goed zo, dat denk ik.

Dit is de fase waarin ik niet weet welke achternaam ik op formulieren moet invullen. Dit is de fase waarin ik me soms opsluit in huis om alleen te zijn en dan de tv aanzet om niet alleen te zijn. Dit is geen fase, vertel ik mezelf, dit is wie ik ben, ik ben The Lone Ranger. Of het is goed zo, denk ik dan, of het komt wel goed, denk ik, of laat maar.

Waar ben ik?

Je ziet het archief van januari, 2012 om Michelle Verheij.