Logboek Lieren 2

28 april 2011 § 1 reactie

Dag 4

De belangrijke dingen in het leven: De glijbaan schoonmaken. De tuin sproeien. ’s Middags in de speeltuin, in het gras, in de zon, met Henry James’ The Turn of the Screw. Het is natuurlijk heel fijn om zo te lezen. Zo zomers. Maar na vier bladzijden deed ik mijn ogen dicht. Ik luisterde alleen nog of alle kinderen wel gevonden werden bij verstoppertje.

Dag 5

De Brugkabouter. Het is geen verhaal, het is een pannenkoekenrestaurant met speeltuin. Pannenkoeken en trampolines, je moet er maar opkomen. Ik doe wat moeders doen: « Lees de rest van dit artikel »

Advertenties

Logboek Lieren

26 april 2011 § Een reactie plaatsen

Dag 1

Naar de watervallen en terug: 38 minuten.

Het pad naar de watervallen is bevolkt door mensen die vroeger een roze strippenkaart in de portemonnee zouden hebben gehad: 65-plussers en ouders met jonge kinderen.
Een man en vrouw zitten samen op een tandem, een aanhanger met twee peuters hangt erachter. Ze zijn gestopt zodat de moeder, achterop de fiets, de kinderen opnieuw kan arrangeren. Gordels checken en snotneuzen afvegen, zo, we kunnen weer.

‘Ik ga een tandem bouwen waarop jij achterstevoren kan zitten’, zegt de man, ‘dan kan jij je met de kinderen bezighouden en toch meefietsen.’ « Lees de rest van dit artikel »

Harry en ik

21 april 2011 § Een reactie plaatsen

Of ik een stukje wilde schrijven voor Metaal, tijdschrift voor Leidse neerlandici. ‘Tuurlijk,’ zei ik, ‘als je me op de pagina zet met een bekende schrijver.’ Zodat voortaan iedereen aan mij denkt als ze aan Harry Mulisch denken. En vice versa. Dat kan nooit kwaad, denk ik.   

Vandaag nog zei een collega tegen mij ‘Ik heb een vraag voor jou, als neerlandicus’ – het was een hele moeilijke vraag. 

Voor alle fans, Leienaren, neerlandici: op zaterdag 25 juni vertel ik alles over mijn blog & boek & letteren online op de alumnidag. In Leiden natuurlijk, en er komt vast nog meer info op de website van Siegenbeek – ik ben niet de enige spreker, de hele middag staat in het thema van nut en nadeel van de digitale letteren. Dus gewoon komen kijken.

Als de prinsen komen

18 april 2011 § Een reactie plaatsen

Ik ben een mooiweerloper. Zodra het rond de vijftien graden is, maak ik lange lunchwandelingen door het Oude Noorden. Dit weekend trok ik mijn hardloopschoenen uit een krat vol schoenen in de berging. Ze hadden er een half jaar uitgerust van mijn inspanningen. M’n dochter dook ook tussen de oude schoenen.

‘Mag ik die aan?’ zei ze en ze viste een paar roze nep-Crocs uit het krat.

‘Die pas je niet meer’, zei ik, maar ze had ze al aan.

‘Jawel hoor, kijk maar.’

Deze week zei ze ook al zomaar: ‘Ik krijg altijd mijn zin’, en ze is vier jaar en ik moest denken aan het sprookje van het glazen muiltje en een prins die haar op een dag zou ophalen en zij zou meegaan, want de schoen past haar en ook al is het niet zo, dan toch, want ze krijgt altijd haar zin. Ik vraag me vaak af of ze op mij lijkt, misschien heeft ze straks ook schoenmaat 41, ze heeft in ieder geval mijn wenkbrauwen die ze vast vanaf een zekere leeftijd, als de prinsen komen, hartstochtelijk zal epileren, net als ik, maar verder weet je het niet. Mijn moeder vertelde me wel eens « Lees de rest van dit artikel »

Als Noach

15 april 2011 § 1 reactie

Als je in Dordrecht gaat fietsen, kom je altijd op water uit. De Kop van het Land. Het Drierivierenpunt. Tunnels, bruggen en waterbussen helpen ons van het eiland af, maar Dordtenaren blijven eilanders. Mensen die gefascineerd naar het water staren en graag op eigen land blijven.

Ik was wat gaan fietsen en kwam op de Stadswerven uit. Er waren ambitieuze plannen voor dit reepje land; er zou een theater komen, er zouden huizen komen. Maandenlang stond er een groot projectbord, een schilderijlijst met een gat erin: ‘Wordt dit uw uitzicht?’ Het uitzicht was een braakliggend terrein.
Maar als je de Maasstraat, het reepje land tussen de werven, doorfietst, lijkt het of je in een fotoboek van Henk van Rensbergen terecht bent gekomen. De lege hallen, de begroeide scheepshellingen, een dichtgetimmerd woonhuis, de abandoned places van Dordrecht. Maar natuurlijk is dat niet alles wat je ziet.

Je ziet de Ark. Hij is groot en lomp en ontneemt je het uitzicht, dus je moet er wel naar kijken.

« Lees de rest van dit artikel »

Schrijfweekend

15 april 2011 § Een reactie plaatsen

Ik ga op reis en neem mee:

De dichter die iedereen moet lezen

10 april 2011 § Een reactie plaatsen

Er waren snoepjes in de artiestenfoyer. Van die witte muizen en perziken en banaantjes. Ik nam er altijd een paar mee als het tijd was om naar het lichthok te gaan. In de artiestenfoyer lagen ook de kranten van die dag, met recensies van het festival. Er zaten dichters rond de tafel die soms geen woord Engels, geen woord Nederlands, Frans, Duits of Italiaans spraken want ze waren juist uitgenodigd als vertegenwoordigers van een bijna uitgestorven taal. Er hing een warme, broeierige sfeer, want elk jaar weer viel Poetry International samen met een hittegolf en de Rotterdamse Schouwburg kon de warmte niet kwijt, dus daar liepen we maar rond in luchtige zomerjurkjes om het zweet wat ruimte te geven. Er was een Afrikaanse dichter met lang rastahaar die verliefd werd op mijn ogen. Jaja. « Lees de rest van dit artikel »

Waar ben ik?

Je ziet het archief van april, 2011 om Michelle Verheij.